13 Roman Sajdak s. Szymona i Katarzyny z d. Smażowska, ur. się 31 marca 1931 r. w Łubnie Szlacheckim. Był najstarszym z sześciorga rodzeństwa.

Po ukończeniu edukacji podstawowej, przerywanej działaniami wojennymi, rozpoczął naukę w Gimnazjum w Jedliczu. Po ukończeniu klasy trzeciej kontynuował kształcenie w Liceum Pedagogicznym w Bydgoszczy, gdzie w 1952 r. zdał maturę oraz ukończył Centralny Kurs dla Kandydatów na Nauczycieli Języka Rosyjskiego.

Od września 1952 r. rozpoczął pracę w Szkole Podstawowej w Kędzierzynie - Koźlu jako nauczyciel języka rosyjskiego. Wtedy też wstąpił do ZNP. Rok później wrócił do rodzinnej miejscowości i podjął pracę na stanowisku nauczyciela w szkole w Łubnie Szlacheckim. Uczył języka rosyjskiego, matematyki, fizyki, śpiewu, chemii i wychowania fizycznego w klasach V - VII. Prowadził także zajęcia w szkole przysposobienia rolniczego oraz na kursie wieczorowym dla dorosłych. Kiedy w roku 1955 został wybudowany przy szkole barak z dużą salą i sceną, zorganizował amatorski zespół artystyczny. W latach 1956 - 1961 objął stanowisko kierownika tejże szkoły oraz jej filii w Łubienku.

Angażował się ponadto w lokalne życie społeczne - był m.in. wiceprzewodniczącym Komitetu Elektryfikacji Wsi.

W latach 1961 - 1966 pracował jako kierownik Szkoły Podstawowej w Niegłowicach. Uczył tu także matematyki i fizyki na kursie dla dorosłych. W roku 1962 ukończył Studium Nauczycielskie w Rzeszowie na kierunku biologia.

W 1966 r. na własną prośbę został przeniesiony na stanowisko kierownika Szkoły Podstawowej w Łajscach. W roku szkolnym 1967/68 zorganizował przy placówce kurs wieczorowy dla dorosłych z zakresu klasy siódmej. W tym czasie również udzielał się społecznie. Został przewodniczącym Komitetu Założycielskiego Spółdzielni Zdrowia, a następnie prezesem Zarządu Spółdzielni. Starał się o przydział działki pod budowę jej siedziby. Dzięki jego działaniom w 1973 r. ruszyła budowa Ośrodka Zdrowia w Łajscach.

W październiku 1974 r. otrzymał Nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania za wybitne osiągnięcia w pracy dydaktycznej i wychowawczej.

Od grudnia 1973 r. został radnym Gminnej Rady Narodowej w Tarnowcu, a od marca 1976 r. radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej w Krośnie.

W kwietniu 1975 r. został członkiem Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego w Tarnowcu. W latach 1994 - 2001 pełnił funkcję Przewodniczącego Rady.

1 grudnia 1977 r. został Naczelnikiem Gminy Tarnowiec. Piastował to stanowisko do 30 września 1984 r., kiedy to przeszedł na emeryturę.

Od 1 września 1986 r. do 31 sierpnia 1989 r. wrócił do zawodu i pracował w niepełnym wymiarze godzin w Szkole Podstawowej w Łubnie Szlacheckim. W tym i we wcześniejszym okresie angażował się czynnie w budowę nowego budynku szkoły.

Przez wiele lat działał w Ochotniczej Straży Pożarnej.

Za swoje zaangażowanie i pracę społeczną otrzymał liczne odznaczenia:

- 11 listopada 1969 r. - Brązowy Krzyż Zasługi,

- 1974 r. - Odznaka „Zasłużony dla Województwa Rzeszowskiego”,

- 12 marca 1975 r. - Złoty Krzyż Zasługi,

- 23 sierpnia 1977 r. - Odznaka Zasłużonego Działacza Ruchu Spółdzielczego,

- 25 maja 1983 r. - Złoty Medal „Za Zasługi dla Pożarnictwa”,

- 21 lutego 1984 r. - Brązowa Odznaka „W Służbie Narodu”,

- 13 czerwca 1984 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,

- 8 lipca 1987 r. - Odznaka Honorowa „Za Zasługi dla Województwa Krośnieńskiego II stopnia”.

Roman Sajdak zmarł 21 lutego 2018 r. i został pochowany na cmentarzu w Łubnie Opacym.

Agata Augustyn Agata Augustyn z (domu Żołądź) c. Marcina i Elżbiety z d. Lawera ur. się 21 marca 1976 r. w Jaśle. Jest pierwszą kobietą pełniącą funkcję wójta Gminy Tarnowiec po 1989 roku.

W styczniu 2023 roku wygrała przedterminowe wybory samorządowe, ogłoszone po śmierci wójta Wiktora Barańskiego. Funkcję wójta ponownie objęła 7 kwietnia 2024 roku, uzyskując poparcie 2756 wyborców, co stanowiło 77,39% ważnie oddanych głosów.

Edukację rozpoczęła w Szkole Podstawowej w Tarnowcu, którą ukończyła w 1991 r., a następnie została absolwentką Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle (1995 r.). Jest absolwentką Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (ówczesnej Akademii Ekonomicznej), gdzie uzyskała tytuł inżyniera w 1999 roku oraz magistra inżyniera w 2000 roku. Systematycznie podnosiła swoje kwalifikacje, kończąc pięć kierunków studiów podyplomowych z zakresu: pedagogiki (1999), rachunkowości (2001), prawa samorządowego (2010), administracji publicznej (2013) oraz audytu wewnętrznego (2017).

Od 2000 roku zawodowo związana była z Urzędem Gminy w Tarnowcu. Pełniła funkcję kierownika wydziału finansowo-księgowego (2006 r. - 2017 r.), skarbnika gminy (2017 r. - 2021 r.) oraz sekretarza gminy (2021 r.). Zdobywała doświadczenie w Starostwie Powiatowym Jaśle – od 2021 roku jako inspektor, a od 2022 roku jako naczelnik Wydziału Promocji i Funduszy Zewnętrznych.

Aktywnie angażuje się w działalność społeczną i wolontariacką. Przez 15 lat pełniła funkcję kuratora społecznego przy Sądzie Rejonowym w Jaśle. Uczestniczyła w licznych inicjatywach pomocowych, akcjach charytatywnych i lokalnych przedsięwzięciach społecznych, wspierając mieszkańców gminy w działaniach na rzecz osób potrzebujących, seniorów oraz dzieci i młodzieży. Jest członkinią Koła Gospodyń Wiejskich w Tarnowcu i aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej społeczności.

Od początku kariery zawodowej traktuje pracę w samorządzie jako misję i pasję. Prywatnie pasjonuje się podróżami, szczególnie tymi organizowanymi samodzielnie. Ceni dobrą literaturę, zwłaszcza biografie. Jest matką dorosłego syna, ma brata i siostrę.

21 Wiktor Barański s. Ryszarda i Ewy z d. Garbacik ur. się 03 czerwca 1969 r. w Jaśle. Przez całe życie mieszkał w Dobrucowej.

Szkołę Podstawową ukończył w 1984 r. w Tarnowcu. Następnie rozpoczął naukę w Zasadniczej Szkole Zawodowej w Jaśle w zawodzie monter urządzeń telekomunikacyjnych, którą ukończył w 1987 r. Po szkole zawodowej podjął naukę w Technikum Mechanicznym w Krośnie, które ukończył w 1990 r.

Po zdanej maturze rozpoczął studia na Uniwersytecie Wrocławskim na kierunku polonistyka, które przerwał po 4 semestrach. W roku 1992 odbył zasadniczą służbę wojskową w Szkole Podoficerskiej Wojsk Lotniczych w Dęblinie oraz na lotnisku wojskowym Kraków - Balice.

Pracę w Urzędzie Gminy w Tarnowcu rozpoczął w maju 1997 r. na stanowisku inspektora ds. obrony cywilnej, a następnie w styczniu 2003 r. objął stanowisko Kierownika Wydziału Spraw Obywatelskich.

W 2004 r. ukończył 5-letnie studia magisterskie w latach 1999 – 2004 na Uniwersytecie Rzeszowskim na Wydziale Prawa i Administracji na kierunku Administracja. Rok 2007 marzec to objęcie stanowiska Kierownika Wydziału Spraw Obywatelskich oraz Stanu Cywilnego.

W sierpniu 2020 r. Wójt Gminy Jan Czubik powołuje go na swego zastępcę i pełni tę funkcję krótko tylko do 16 października 2020 r. tj. do dnia śmierci wójta. 13 czerwca 2021 r. wygrywa przedterminowe wybory na urząd Wójta Gminy Tarnowiec w pierwszej turze.

Wiktor Barański był człowiekiem o niezwykłej kulturze osobistej, był lubiany i szanowany. Był miłośnikiem lotnictwa i Beskidu Niskiego. Jego marzeniem była jazda Tirami.

Mnóstwo czasu poświęcał również pracy społecznej, m. in. pełniąc wcześniej funkcję Prezesa Zarządu Oddziału Gminnego Związku OSP w Tarnowcu. Za pracę na rzecz OSP był odznaczony licznymi odznaczeniami z zakresu pożarnictwa.

Wójt Wiktor Barański zmarł 28 września 2022 r. na stanowisku pracy. W uroczystości pogrzebowej żegnał go tłum ludzi. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Tarnowcu.

20 Miłosz Leszkiewicz s. Mirosława i Małgorzaty z d. Jachym ur. się 19 marca 1988 r. w Jaśle. Jest radcą prawnym związanym zawodowo z administracją publiczną oraz obsługą prawną jednostek samorządu terytorialnego.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej i Gimnazjum w Tarnowcu rozpoczął naukę w II Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle, którego jest absolwentem. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Rzeszowskim (2008 – 2013), a następnie odbył aplikację radcowską przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Rzeszowie, uzyskując uprawnienia zawodowe radcy prawnego w 2018 r.

Doświadczenie zawodowe zdobywał od 2013 r., początkowo jako specjalista w Wydziale Obsługi Prawnej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Jaśle, gdzie zajmował się reprezentacją jednostki przed sądem oraz bieżącą obsługą prawną.

Od 2018 r. prowadzi ze wspólnikiem Kancelarię Radców Prawnych L&W Leszkiewicz Wójcikiewicz – świadczącą pomoc prawną na rzecz jednostek samorządu terytorialnego, instytucji publicznych oraz klientów indywidualnych. W tym samym czasie rozpoczął pracę jako radca prawny w Starostwie Powiatowym w Jaśle.

Dwukrotnie Prezes Rady Ministrów Mateusz Morawiecki powierzył mu pełnienie obowiązków Wójta Gminy Tarnowiec. Po raz pierwszy pełnił tę funkcję w okresie od listopada 2020 r. do czerwca 2021 r., a następnie ponownie od października 2022 r. do lutego 2023 r.

Prywatnie mąż i ojciec dwójki dzieci. Mieszkaniec Tarnowca od urodzenia.

W pracy zawodowej wyróżnia go rzetelność, skrupulatność i szerokie doświadczenie w zakresie prawa administracyjnego i samorządowego. Posługuje się językiem angielskim i niemieckim w stopniu komunikatywnym. Interesuje się sportem, historią oraz literaturą.

19 Jan Czubik s. Józefa i Amelii d. Ochała ur. się 10 września 1948 r. w Umieszczu.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Umieszczu w 1962 r. uczęszczał do Szkoły Zawodowej w Turaszówce. Następnie rozpoczął naukę w Technikum Elektrycznym w Krakowie, które ukończył, zdając egzamin maturalny. Po zdaniu egzaminów został przyjęty na Akademię Górniczo - Hutniczą na Wydział Wiertniczo – Naftowy.

Po ukończeniu studiów pozostał w Krakowie, pracując w biurze projektowym jako konstruktor, a następnie jako kierownik Działu Inwestycyjno – Remontowego oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim do roku 1985. Dalsze lata swej pracy zawodowej spędził w Austrii, prowadząc własną działalność gospodarczą.

Po powrocie na stałe do Polski w 2001 r. do Umieszcza prowadził w dalszym ciągu własną działalność w zakresie konstrukcji i produkcji maszyn. Zaangażował się w życie społeczne, pełniąc m.in. funkcję Radnego Gminy Tarnowiec IV i VI kadencji, członka Zarządu Związku Gmin „Zarzecze Wisłoki” od 2014 roku, Prezesa Zarządu Towarzystwa Szpitala Specjalistycznego w Jaśle, członka Komisji Rewizyjnej Powiatowo – Gminnego Związku Komunikacyjnego w Jaśle, wiceprezesa Stowarzyszenia Lokalnej Grupy Działania „Nowa Galicja”.

Wójtem Gminy Tarnowiec został wybrany przez społeczność gminy po raz pierwszy 2014 r., a następnie po raz drugi w 2018 r. Pełnienie tej funkcji stało się jego misją i pasją, którą wykonywał z całkowitym zaangażowaniem do ostatnich dni swego życia.

W czasie jego kadencji został m.in. wyremontowany most na rzece Jasiołce w Dobrucowej, wybudowany most pomiędzy Brzezówką a Jedliczem (Męcinką), wybudowano stadion piłkarsko – lekkoatletyczny w Czeluśnicy (który obecnie nosi jego imię), powstała nowa droga Potakówka – Wrocanka, utworzono żłobek samorządowy w Tarnowcu. Doprowadził do znacznej redukcji zadłużenia gminy, które stanowiło bolączkę tarnowieckiego samorządu oraz do zakupu Dworu Pilińskich w Tarnowcu.

Prywatnie wójt Jan Czubik był wielkim fanem motoryzacji i zapalonym motocyklistą oraz miłośnikiem tańca, koni i tradycji szlacheckich. Jan Czubik był murgrabią herbu Białynia.

Za działalność w OSP został w 2013 r. odznaczony Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa”. Za pracę na rzecz samorządu otrzymał wyróżnienie Osobowość Roku 2018 w kategorii „Samorządność i Społeczność Lokalna”. W 2019 r. otrzymał złote odznaczenie od Austriackiego Czarnego Krzyża za „Pracę dla Pokoju”.

Wójt Jan Czubik zmarł 15 października 2020 r. i został pochowany w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Tarnowcu.

Bogusław Wójcik Bogusław Wójcik s. Witolda i Zofii Wójcik ur. się 3 marca 1953 r. Wychował się i przez całe życie mieszkał na terenie Gminy Tarnowiec, z którą był związany zarówno prywatnie, jak i zawodowo.

Szkołę Podstawową ukończył w 1967 r. i rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle im. Króla Stanisława Leszczyńskiego. Liceum ukończył w 1971 r., zdając egzamin dojrzałości, a następnie kontynuował naukę w Policealnym Studium Zawodowym o profilu medycznym.

Swoją karierę zawodową rozpoczął w Polskich Kolejach Państwowych w Jaśle, gdzie w latach 1978 – 1990 pracował najpierw jako dyżurny ruchu, a później jako instruktor.

Od 1990 r. związał swoją działalność z samorządem gminnym. Przez blisko dwie dekady, do 2009 roku, pełnił funkcję sekretarza Gminy Tarnowiec, odpowiadając za organizację pracy urzędu i realizację zadań administracyjnych.

W 2009 r. objął stanowisko wójta gminy po przedwczesnej śmierci urzędującego wójta Krzysztofa Szajnickiego, które piastował do roku 2014. Jego aktywność samorządowa obejmowała także szczebel powiatowy – w latach 1998 – 2002 był radnym I kadencji Rady Powiatu w Jaśle. Bogusław Wójcik przez całe życie pozostał związany z lokalną społecznością.

Był również mężem i ojcem, wychował pięciu synów.

Był człowiekiem wartościowym, lubianym przez ludzi, zaangażowanym w sprawy gminy. Za jego kadencji jakość dróg w gminie wyraźnie się poprawiła, wykonano kanalizację w kilu wsiach gminy.

Bogusław Wójcik zmarł 17 lipca 2017 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Tarnowcu. W uroczystości pogrzebowej żegnał go tłum ludzi.

17 Krzysztof Szajnicki s. Jana i Heleny z d. Smolak ur. się 10 kwietnia 1947 r. w Makowiskach.

Tam uczęszczał do Szkoły Podstawowej, którą ukończył w 1961 r. Naukę kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym w Nowym Żmigrodzie, które ukończył, zdając egzamin dojrzałości w 1965 r. Następnie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie na Wydziale Matematyczno – Fizycznym, które ukończył w 1969 r., zdobywając tytuł magistra fizyki.

Po studiach podjął pracę w Liceum Ekonomicznym w Jaśle w roli nauczyciela. 1 lutego 1973 r. został powołany przez Urząd Powiatowy w Jaśle (Wydział Oświaty i Wychowania) na Dyrektora Szkoły Podstawowej w Tarnowcu, a następnie na dyrektora Gminnej Szkoły Zbiorczej w Tarnowcu. Funkcję tę pełnił do roku 1984, jednocześnie ucząc fizyki.

W tym też roku został mianowany z dniem 1 sierpnia Gminnym Inspektorem Oświaty i Wychowania w Urzędzie Gminy w Tarnowcu. Po zmianach ustrojowych w 1990 r. od 1 września powrócił do szkoły w Tarnowcu w roli nauczyciela.

W 2002 r. został wybrany w wyborach samorządowych bezpośrednich Wójtem Gminy Tarnowiec. Funkcję tę pełnił przez niecałe dwie kadencje do roku 2009.

Wójt Krzysztof Szajnicki zmarł po ciężkiej chorobie 20 marca 2009 r. i został pochowany na cmentarzu komunalnym w Tarnowcu.

16 Kazimierz Sanocki s. Jana i Heleny z d. Orzechowicz ur. się 20 sierpnia 1951 r. we Wrocance. Po wybudowaniu przez ojca domu w Potakówce w wieku 11 lat przeprowadził się wraz z rodziną do Potakówki.

Po ukończeniu szkoły podstawowej i średniej rozpoczął naukę na Akademii Górniczo – Hutniczej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki na kierunku Elektronika. Po ukończeniu studiów i zdobyciu tytułu mgr inż. elektronik rozpoczął pracę w Krośnieńskich Hutach Szkła w Wydziale Automatyki.

W czerwcu 1990 r. rozpoczął działalność w samorządzie gminnym po wyborze na radnego Rady Gminy w Tarnowcu. W okresie I kadencji (1990 – 1994 r.) pełnił funkcję radnego Rady Gminy, członka Zarządu Gminy Tarnowiec, Przewodniczącego Komisji Oświaty oraz funkcję radnego Sejmiku Wojewódzkiego w Krośnie i członka Społecznej Rady ZOZ w Jaśle. Ponadto był członkiem Komitetu rozbudowy Szkoły Podstawowej w Tarnowcu.

W okresie II kadencji (1994 – 1998 r.) był radnym gminy i Przewodniczącym Komisji Rewizyjnej. W latach (1998 – 2002) pełnił funkcję Wójta Gminy Tarnowiec oraz członka Komisji Rewizyjnej Podkarpackiego Stowarzyszenia Samorządów Terytorialnych w Rzeszowie. W czasie gdy pełnił urząd wójta, została położona nowa nawierzchnia asfaltowa na drodze Tarnowiec – Potakówka oraz wybudowana od podstaw hala sportowa przy Szkole Podstawowej w Tarnowcu.

Po zakończeniu kadencji pełnienia funkcji wójta powrócił do macierzystego zakładu.

Kazimierz Sanocki obecnie przebywa na emeryturze i mieszka w Tarnowcu.

Bogusław Kielar Bogusław Kielar s. Stanisława i Michaliny z d. Szarek ur. się 15 marca 1955 r. w Jasienicy Rosielnej.

Po ukończeniu szkoły podstawowej i Liceum Ogólnokształcącego w Brzozowie rozpoczął w 1974 r. naukę na Politechnice Rzeszowskiej na Wydziale Mechanicznym w zakresie mechaniki o specjalności technologia maszyn. Po ukończeniu studiów w 1979 r. i zdobyciu tytułu mgr inż. mechanik rozpoczął pracę na Politechnice Rzeszowskiej na Wydziale Instytutu Lotnictwa jako starszy asystent. W latach 1980 – 81 ukończył na Politechnice Rzeszowskiej podyplomowe Studium Pedagogiczne w celu uzyskania uprawnień pedagogicznych.

Pracę na Politechnice zakończył w 1983 r. ponieważ ze względu na sprawy rodzinne ze strony swojej żony (ożenił się będąc po IV roku studiów) przeprowadził się do miejsca pochodzenia żony, zmieniając miejsce zamieszkania na Umieszcz i od tego czasu prowadził gospodarstwo rolne do roku 1990. W międzyczasie założył w 1988 r. z kolegami z byłej uczelni Biuro Usług Komputerowych „Softres” sp. z o. o., w którym pełnił funkcję prezesa.

W czerwcu 1990 r. w wyborach samorządowych został przez społeczność wsi Umieszcz wybrany radnym do Gminy Tarnowiec. Radni wybrali go Wójtem Gminy Tarnowiec i pełnił tę funkcję przez dwie kadencje do roku 1998.

Podczas pełnienia funkcji wójta przez Bogusława Kielara, w Gminie Tarnowiec dokończono budowę szkoły w Łajscach, wybudowano szkołę w Umieszczu, gmina przejęła szkoły od kuratorium, dokonano komunalizacji niektórych budynków na rzecz gminy, zorganizowano Zakład Komunalny, wykonano komputeryzację Urzędu Gminy. Wójt Kielar był jednym z założycieli Związku Gmin „Dorzecza Wisłoki”.

W czasie pełnienia funkcji wójta ukończył w latach 1994 – 96 na SGGW w Warszawie studia podyplomowe w zakresie Ochrony i zrównoważonego Rozwoju Środowiska Wiejskiego oraz w latach 1995 – 96 na Politechnice Rzeszowskiej na Wydziale Elektrycznym studia podyplomowe w zakresie Inżynierii Oprogramowania.

Po zakończeniu pracy na stanowisku wójta prowadził ponownie gospodarstwo rolne. W latach 2000 – 2012 pracował w Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Stanisława Leszczyńskiego jako nauczyciel informatyki, a w 2014 r. jako wykładowca w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Od 2015 r. do czasu przejścia na emeryturę w 2021 r. pracował w Urzędzie Marszałkowskim w Rzeszowie jako Inspektor w Departamencie Ochrony Środowiska.

W latach 2017 – 2021 ukończył 4-letnie, stacjonarne studia doktoranckie w zakresie Inżynieria Środowiska na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury Politechniki Rzeszowskiej.

W okresie pracy zawodowej ukończył wiele kursów i szkoleń, po których uzyskał kwalifikacje m.in.:

  • trener MSWiA, informatyka i fundusze strukturalne,
  • certyfikat Egzaminatora ECDL,
  • dyplomowany nauczyciel,
  • trener przedsiębiorczości (Centrum Prywatyzacji W-wa),
  • uprawnienia do kierowania placówkami oświatowymi,
  • uprawnienia Ministerstwa Skarbu Państwa do zasiadania w Radach Nadzorczych.

14 Irena Soboń z d. Buda c. Teofila i Józefy z d. Tokarska ur. się 1 października 1941 r. we Wrocance. Pochodziła z rodziny chłopskiej, miała troje rodzeństwa (brata i dwie siostry).

Do 7 roku życia wychowywała się w domu rodzinnym i stąd zaczęła uczęszczać do Szkoły Podstawowej we Wrocance, a następnie w Tarnowcu. Po ukończeniu Szkoły Podstawowej rozpoczęła naukę w Technikum Rolniczym w Suchodole, które ukończyła w 1960 r.

Po zdaniu egzaminu dojrzałości zaczęła pracować w Powiatowym Związku Kółek Rolniczych w Jaśle jako agronom i oddelegowana została na teren Gromadzkiej Rady Narodowej w Gliniku Polskim. Po pewnym czasie została przeniesiona na teren Gromadzkiej Rady Narodowej w Tarnowcu.

W 1964 r. wyszła za mąż, urodziła i wychowała troje dzieci (córkę i dwóch synów). Zamieszkała w Tarnowcu w nowo wybudowanym budynku zwanym „Agronomówką”.

Po zmianach administracyjnych w 1973 r. – na nowo powstały gminy w miejsce gromad. W tym też roku została powołana na Kierownika Gminnej Służby Rolnej w Gminie Tarnowiec. W „Agronomówce” była również siedziba służby rolnej. Tutaj odbywały się narady, szkolenia rolnicze, wielu rolników korzystało z porad rolniczych. Organizowane były również Zespoły Przysposobienia Rolniczego, które kończyły się egzaminami, ponieważ w tym czasie obowiązywała ustawa o kwalifikacjach rolniczych przy nabywaniu gruntów rolnych.

W 1984 r. została powołana przez Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej na Naczelnika Gminy Tarnowiec. Funkcję tę pełniła do czerwca 1990 r., kiedy nastała nowa rzeczywistość – powstały samorządy. Po zakończeniu pracy na stanowisku naczelnika pozostała w gminie, otrzymując stanowisko Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, które pełniła do czasu przejścia na emeryturę w 2007 r. W dalszym ciągu mieszka w „Agronomówce”.

W czasie kariery zawodowej pełniła również różne funkcje społeczne:

  • Radnej Gromadzkiej Rady Narodowej w Tarnowcu (jedna kadencja),
  • Przewodniczącej Gminnej Rady KGW (15 lat),
  • Przewodniczącej Regionalnej Rady KGW w Krośnie z siedzibą w Jaśle,
  • członkini Krajowej Rady KGW w Warszawie (20 lat).

Za zawodową i społeczną pracę została odznaczona: Brązowym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Odrodzenia Polski, Medalem za 50-lecie pożycia małżeńskiego, Orderem Serca - Matkom Wsi oraz wieloma innymi odznaczeniami i dyplomami.

Przepracowała zawodowo 47 lat. Nie zawsze było jej łatwo, ale była życzliwa dla mieszkańców Gminy i w dużej części spotykała się także z ich strony z wielką życzliwością, uznaniem i szacunkiem.

12 Mieczysław Polak s. Piotra i Emilii z d. Tomasik ur. się 7 lipca 1936 r. w Sądkowej, w rodzinie chłopskiej. Miał czworo rodzeństwa: siostrę i trzech braci.

Po ukończeniu Szkoły Podstawowej w Tarnowcu, w 1950 r. rozpoczął naukę w Technikum Budowy Samochodów w Sanoku. Po ukończeniu drugiej klasy musiał zrezygnować z dalszej nauki ze względu na trudne warunki materialne rodziców. W roku 1955 r. ukończył Zasadniczą Szkołę Elektryczną w Jaśle o kierunku elektromonter. W czasie uczęszczania do ZSE pomagał rodzicom w gospodarstwie rolnym.

Po ukończeniu szkoły zawodowej znalazł zatrudnienie w Krakowskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Ogólnego w Rzeszowie, w którym pracował od 1 sierpnia 1955 r. do 31 października 1957 r. jako elektromonter. W listopadzie 1957 r. zmienił pracę – przeniósł się do Zakładów Chemicznych „Gamrat” w Jaśle na stanowisko również elektromontera. W czasie pracy w ZCh „Gamrat” ukończył kurs przygotowawczy do egzaminu mistrzowskiego i po jego zdaniu w 1965 r. otrzymał tytuł mistrzowski i awans na brygadzistę Warsztatu Elektrycznego. Rozpoczął również w 1968 r. naukę w Korespondencyjnym Liceum Ogólnokształcącym w Krośnie, zdając w 1972 r. egzamin maturalny.

12 października 1972 r. został Uchwałą Prezydium Powiatowej Rady Narodowej powołany na okres (1.10. – 31.12.1972 r.) na pełnomocnika ds. utworzenia Urzędu Gminy w Tarnowcu. Dnia 1 stycznia 1973 r. został przez Przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie powołany na Naczelnika Gminy Tarnowiec. Funkcję tę pełnił do 30 listopada 1977 r.

Po zakończeniu pracy w Urzędzie Gminy na stanowisku Naczelnika Gminy rozpoczął pracę z dniem 1 stycznia 1978 r. w Wojewódzkim Związku Kółek Rolniczych w Krośnie z s. w Jaśle. Pracował tam do czasu zmiany reformy administracyjnej w 1999 r. Ostatnie lata, do czasu przejścia na emeryturę w 2001 r., pracował w Podkarpackich Zakładach Produkcyjnych „Inco-Veritas” w Tarnowcu.

W połowie lat 90-tych zamieszkał w nowym domu, który wybudował w Roztokach. Nigdy nie założył swojej rodziny.

Mieczysław Polak zmarł 16 września 2010 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Tarnowcu.

11 Mieczysław Lawera s. Jana i Józefy z d. Wietecha ur. się 19 marca 1929 r. w Gąsówce, w rodzinie robotniczej.

Szkołę Powszechną ukończył w Czeluśnicy w 1943 r.

W kwietniu 1944 r., w wieku 15 lat został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec, do miejscowości Troppau. W kwietniu 1945 r., uciekł z niewoli, gdyż był tam bity i poniżany. Ranny w nogę, po kilku tygodniach dotarł do Polski.

Do 1946 r. mieszkał z rodzicami, pomagając im w gospodarstwie rolnym. Mając ukończone 17 lat, wyjechał do Żegiestowa Zdroju, gdzie pracował jako operator przy budowie tunelu w Państwowym Przedsiębiorstwie Robót Kolejowych. Po zakończeniu prac, w 1947 r. wyjechał na Śląsk, gdzie rozpoczął pracę w Kopalni „Mysłowice” jako rębacz. Pracował tam do 1949 r. Następnie znalazł zatrudnienie do 1952 r. w Hucie „Kunegunda” w Katowicach na stanowisku prażalnika. Przez następny rok pracował w Hucie „Beldon” w Katowicach jako kowal.

W 1953 r. wrócił w rodzinne strony i przez rok pracował jako instruktor w Zarządzie Powiatowym ZMP w Jaśle, po czym wstąpił do Milicji Obywatelskiej i pracował w Jaśle jako funkcjonariusz. Po roku pracy zwolnił się na własną prośbę i rozpoczął pracę w Naftobudowie w Niegłowicach jako monter. W Naftobudowie pracował do roku 1965.

W 1954 r. ożenił się w Tarnowcu z Janiną z d. Biedroń i zmienił miejsce zamieszkania na Tarnowiec. Z tego związku urodziły im się trzy córki.

W roku 1965 został przez mieszkańców Tarnowca wybrany radnym do Gromadzkiej Rady Narodowej na lata 1965 – 1969. Radni wybrali go na Przewodniczącego GRN i pełnił tę funkcję przez całą kadencję. Podczas tej kadencji, ze względu na otwarte i bezinteresowne podejście do ludzi, fachowość oraz oddanie społeczne, zdobył zaufanie mieszkańców i został wybrany na następną kadencję na radnego oraz na Przewodniczącego GRN. Pełnił tę funkcję do roku 1972 r.

Po zakończeniu pełnienia funkcji Przewodniczącego GRN znalazł zatrudnienie w Podkarpackich Zakładach Produkcyjnych „Inco-Veritas” w Tarnowcu, w których pracował do czasu przejścia na emeryturę w 1994 r.

W roku 1984 i 1988, gdy Naczelnikiem Gminy była pani Irena Soboń, został ponownie wybrany na radnego na kadencję w latach 1984 – 1988 oraz odpowiednio na kadencję w latach 1988 - 1990, a radni wybrali go na Przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej. Pełnił tę funkcję przez obie kadencje.

Za prace zawodową został odznaczony Brązowym, Srebrnym i Złotym Krzyżem Zasługi.

Mieczysław Lawera zmarł 7 sierpnia 2001 r. i został pochowany na cmentarzu w Tarnowcu.

10 Mieczysław Wojtunik s. Wojciecha i Eleonory z d. Ziomek ur. się 1 września 1930 r. w Umieszczu. Pochodził z rodziny chłopskiej.

W 1946 r. ukończył Szkołę Powszechną w Umieszczu, po której kontynuował naukę w Publicznej Średniej Szkole Zawodowej w Jaśle.

Po ukończeniu tej szkoły w 1949 r. wyjechał do Wałbrzycha do pracy w Hucie „Karol”, gdzie pracował na stanowisku pomocnika tokarza. W tym czasie ukończył również kurs czeladniczy i mistrzów kowalskich.

W 1951 r. zmienił zakład na Hutę Szkła Lustrzanego, gdzie pracował do jesieni 1952 r., skąd został powołany do odbycia służby wojskowej.

Po odbyciu służby w 1954 r. powrócił w rodzinne strony i znalazł zatrudnienie w Komendzie Powiatowej Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” w Jaśle, a następnie w Lidze Przyjaciół Żołnierza jako wykładowca. Następnym jego zakładem było Przedsiębiorstwo Robót Kolejowych w Jaśle, gdzie pracował na stanowisku kowala – montera do końca 1959 r.

W 1961 r. został wybrany przez mieszkańców wsi radnym do Gromadzkiej Rady Narodowej na kadencję 1961 – 1965 r. W tej kadencji został wybrany Przewodniczącym GRN i funkcję tę pełnił przez całą kadencję. Był również radnym w latach 1965 – 1969.

Po zakończeniu pracy w GRN w 1965 r. znalazł zatrudnienie w Zakładzie Gazowniczym w Jaśle, gdzie pracował do września 1972 r., kiedy zwolnił się i zaczął pracować prywatnie, wykonując prace kowalskie i blacharskie (krycie dachów, wykonywanie rynien). W latach 1980 – 1986 należał do Cechu Rzemiosł Różnych w Jaśle. Następnie przeszedł na rentę, a później w 1995 r. na emeryturę.

Przez całe dorosłe życie angażował się w różne przedsięwzięcia i prace społeczne na rzecz wsi Umieszcz. Brał udział w budowie: Domu Ludowego, garaży Kółka Rolniczego, remizy OSP, basenu strażackiego oraz w elektryfikacji i gazyfikacji wsi, a także w wielu innych przedsięwzięciach. Był członkiem Kółka Rolniczego, w którym przez pewien czas pełnił funkcję skarbnika. Należał również do OSP, gdzie odpowiadał m.in. za sprawność pompy. Pełnił też funkcję sołtysa wsi Umieszcz.

Był lubianym i szanowanym mieszkańcem wsi.

Został odznaczony licznymi odznaczeniami: za pracę – Brązowym i Srebrnym Krzyżem Zasługi, w OSP – Srebrnym i Złotym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa” oraz odznakami „Za wysługę lat” m.in. za 65 lat.

Mieczysław Wojtunik zmarł 7 lutego 2017 r. i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Tarnowcu.

9 Józef Bożek s. Jana i Karoliny z d. Skwarło ur. się 22 stycznia 1921 r. we Wrocance. Pochodził z rodziny chłopskiej, miał troje rodzeństwa: brata i dwie siostry.

Szkołę Powszechną ukończył we Wrocance w 1935 r. Do czasu, gdy się ożenił, pracował wspólnie z rodzicami w gospodarstwie rolnym. Ożenił się z Marią z d. Sanocką. Jako małżeństwo dzieci nie mieli.

Całe życie mieszkał we Wrocance. Wspólnie z żoną prowadził gospodarstwo rolne, z którego się utrzymywali. Nigdy nie zatrudnił się w zakładzie pracy, całe życie był rolnikiem. Zajmował się m. in. uprawą buraków cukrowych, które kontraktował.

Po wojnie w latach 1945 – 1950 był radnym w Gminnej Radzie Narodowej w Tarnowcu. W 1958 r. został również radnym, wybranym przez społeczność wsi do Gromadzkiej Rady Narodowej na kadencję w latach 1958 – 1961. Przez część tej kadencji pełnił funkcję Przewodniczącego GRN – Prezesa (VI 1959 – I 1961), także w następnej kadencji w latach 1961 – 1965 był radnym.

Przez kilka kadencji pełnił funkcję sołtysa wsi Wrocanka oraz był prezesem Kółka Rolniczego. Angażował się również w prace społeczne na rzecz wsi m. in. remont szkoły po wojnie, budowę dróg we wsi, budowę remizy strażackiej i domu ludowego, rozbudowę szkoły oraz elektryfikację wsi i wykonanie oświetlenia ulicznego.

Józef Bożek zmarł 17 grudnia 2001 r. i został pochowany na cmentarzu w Tarnowcu.

9 Józef Bożek s. Jana i Karoliny z d. Skwarło ur. się 22 stycznia 1921 r. we Wrocance. Pochodził z rodziny chłopskiej, miał troje rodzeństwa: brata i dwie siostry.

Szkołę Powszechną ukończył we Wrocance w 1935 r. Do czasu, gdy się ożenił, pracował wspólnie z rodzicami w gospodarstwie rolnym. Ożenił się z Marią z d. Sanocką. Jako małżeństwo dzieci nie mieli.

Całe życie mieszkał we Wrocance. Wspólnie z żoną prowadził gospodarstwo rolne, z którego się utrzymywali. Nigdy nie zatrudnił się w zakładzie pracy, całe życie był rolnikiem. Zajmował się m. in. uprawą buraków cukrowych, które kontraktował.

Po wojnie w latach 1945 – 1950 był radnym w Gminnej Radzie Narodowej w Tarnowcu. W 1958 r. został również radnym, wybranym przez społeczność wsi do Gromadzkiej Rady Narodowej na kadencję w latach 1958 – 1961. Przez część tej kadencji pełnił funkcję Przewodniczącego GRN – Prezesa (VI 1959 – I 1961), także w następnej kadencji w latach 1961 – 1965 był radnym.

Przez kilka kadencji pełnił funkcję sołtysa wsi Wrocanka oraz był prezesem Kółka Rolniczego. Angażował się również w prace społeczne na rzecz wsi m. in. remont szkoły po wojnie, budowę dróg we wsi, budowę remizy strażackiej i domu ludowego, rozbudowę szkoły oraz elektryfikację wsi i wykonanie oświetlenia ulicznego.

Józef Bożek zmarł 17 grudnia 2001 r. i został pochowany na cmentarzu w Tarnowcu.