Józef Zając s. Jakuba i Zofii z d. Kapała ur. się 25 października 1897 r. w Potakówce. Był synem małorolnego chłopa.
Od najmłodszych lat wykazywał zamiłowanie do nauki i książek. Ukończył 3 klasy Szkoły Powszechnej w Tarnowcu. Dalej nie mógł się uczyć się z powodu ciężkich warunków materialnych. Jak sam mówił, pierwszą gazetą, którą czytał, była „Wieniec i Pszczółka”, którą wypożyczał od prenumeratora tego pisma, Franciszka Golenia z przysiółka Kąciki.
Gdy wybuchła I wojna światowa w niedługim czasie został powołany do armii austro-węgierskiej i po przeszkoleniu wysłany na front. Jako młody chłopak przeszedł przez fronty wojenne we Włoszech, Francji, Jugosławii, Rumunii, na Ukrainie i Białorusi.
Po powrocie z wojny ożenił się z Julią z d. Smyka. Z tego małżeństwa urodziło się dwoje dzieci (Marian i Józefa).
W 1925 r. wspólnie z Józefem Fabrem założyli Koło Młodzieży, którego był prezesem od 1927 r. przez 10 lat. Z powodu braku lokalu wiele lat wynajmował Kołu Młodzieży własną izbę na zebrania, próby śpiewu, przedstawienia i zabawy. Pracował w kopalni ropy w Roztokach. Był członkiem Kółka Rolniczego.
W 1937 r. został przez społeczność wsi wybrany sołtysem. Jako nowo wybrany sołtys wykazywał duże zaangażowanie społeczne, troszczył się o sprawy wiejskie. Był człowiekiem o szerokich horyzontach, który wiele w życiu widział, dużo książek i gazet przeczytał i wiele spraw przemyślał. Większość jego urzędowania we wsi przypadła niestety na okres okupacji niemieckiej - funkcję sołtysa pełnił do marca 1945 r. Okres okupacji był koszmarem zarówno dla ludności, jak i dla tych, którzy musieli w tym czasie pełnić rożne konieczne funkcje na stanowiskach sołtysów, wójtów lub innych urzędników. Zarządzenia niemieckie przekraczały z reguły obiektywne możliwości ich wykonania. Niewykonanie zaś zarządzeń wzbudzało podejrzenia i narażało na wszelkiego rodzaju szykany. W takim oto czasie Józef Zając musiał pełnić urząd sołtysa. Był odpowiedzialny za kontyngenty zboża, mleka, mięsa, które ciągle wzrastały z roku na rok. Były też inne uciążliwe zadania, za które odpowiadał sołtys, między innymi szarwarki (przymusowe świadczenie nakładane na ludność dawnych wsi i miast w postaci robót publicznych, głównie na rzecz budowy oraz naprawy dróg, mostów, wałów przeciwpowodziowych i urządzeń wodnych), przymusowe wyjazdy na roboty do Niemiec, zakwaterowanie i utrzymanie rodzin wysiedlonych z Kalisza i spod Inowrocławia, kontrola składanych kamieni żarnowych i wiele innych.
W marcu 1945 r. Józef Zając został wybrany przez radnych gminnych wójtem Gminy Tarnowiec i piastował ten urząd do 1950 r. W roku 1958 został wybrany przez społeczność wsi w Potakówce radnym do Gromadzkiej Rady Narodowej na kadencję 1958 – 1961 r., gdzie na początku tej kadencji w okresie (II 1958 – VIII 1958) pełnił funkcję Prezesa - Przewodniczącego GRN. Pełnił również funkcję radnego w Powiatowej Radzie Narodowej.
Był w Komitecie Elektryfikacji Wsi w 1955 r. Na przełomie lat 50 i 60 pełnił funkcję prezesa Kółka Rolniczego. W ciągu swej działalności jako prezes kółka mógł poszczycić się dużym dorobkiem organizacyjnym i gospodarczym. W 1959 r. zostały wybudowane garaże dla Kółka Rolniczego, a w 1960 r. w październiku został zakupiony traktor „Zetor” wraz z osprzętem. W tym czasie Kółko Rolnicze prowadziło kontraktację roślin zbożowych, okopowych i oleistych, kontraktację bydła i trzody chlewnej oraz organizowało różne kursy rolnicze, ogrodnicze i hodowlane.
Będąc już w wieku emerytalnym, w 1962 r. podjął się jeszcze jednej pracy społecznej - został przewodniczącym Komitetu Gazyfikacji Wsi i wywiązał się z tego zadania wzorowo. W 1966 r. jesienią zakończono gazyfikację wsi, napełniono rurociągi i instalacje gazem i mieszkańcy zapalili piecyki gazowe. Podczas dożynek kilka razy pełnił funkcję gospodarza dożynek.
Józef Zając zmarł 9 kwietnia w 1972 r. i został pochowany na cmentarzu w Tarnowcu.
